حنبريت : دروغ خالص و بىآميغ . و ماء حنبريت : آب خالص بىآميغ . و رجل ضاوى حنبريت : مرد بسيار ضعيف و لاغر . حنبش ( hanbac ) ا . ع . از اعلام است . حنبشة ( hanbacat ) م . ع . رقص كردن و پا كوفتن . و دست بر دست زدن كه آواز برآيد . و برجستن و برفتار آمدن . و لعب و بازى كردن . و خنديدن . و نقل سخن كردن . و حنبشت الجوارى : بازى كردند دختران . و حنبش فلانا : انس داد فلان را بسخن . حنبص ( henbes ) ا . ع . مكر و حيله . و ابو الحنبص : روباه . حنبصة ( hanbasat ) م . ع . در حرب رو آوردن بر دشمن ببهانه . حنبل ( hanbal ) ا . ع . مرد كوتاه بالا . و پوستين و پوستين كهنه . و موزهء كهنه . و دريا . و كلان شكم . و فربه پر گوشت . و مرغزارى بديار تميم . و ابو عبد الله احمد بن محمد بن حنبل : امام محدثين از علماى اربعه . مر . احمد . حنبل ( honbal ) ا . ع . شكوفهء مغيلان . حنبل ( honbol ) ا . ع . قسمى از لوبيا . حنبلة ( hanbalat ) م . ع . حنبل خوردن و حنبل پوشيدن . حنبلى ( hanbaliyy ) ا . ع . كسى كه پيروى امام احمد بن محمد بن حنبل را كند . ج : حنابلة . حنبوب ( honbub ) ص . ع . اسود حنبوب : سخت سياه . حنة ( henat ) ا . ع . كينه و بدخواهى و دشمنى و تنفر و عداوت . حنة ( hannat ) ا . ع . زوجهء مرد . و بانگ شتر و نالهء آن . و نام مادر مريم . حنة ( hannat ) م . ع . حن حنة و حنانا : مر . حنان . حنة ( hennat ) و ( hannat ) ا . ع . جنون و ديوانگى . حنتاء ( hant ' ) ا . ع . كوتاه خوار . حنتار ( hent r ) ا . ع . كوتاه خرد . حنتال ( hont l ) ا . ع . نجات و رهائى و چاره . مالى منه حنتال : نيست مرا از آن چاره‌اى . حنترة ( hantarat ) ا . ع . تنگى . حنتف ( hantaf ) ا . ع . ملخ كه بال و پر وى را براى پختن بركنده باشند . حنتفر ( hentafr ) ا . ع . كوتاه . حنتل ( hontal ) ا . ع . نجات و رهائى و چاره . حنتم ( hantam ) ا . ع . سبوى سياه . ج : حناتم . و درخت حنظل . و سياه . و ابرهاى سياه . حنتمة ( hantamat ) ا . ع . واحد حنتم : يك ابر سياه . حنتوف ( hontuf ) ا . ع . مرد ريش كنندهء از هيجان صفرا . حنث ( hens ) ا . ع . بزه . و خلاف در سوگند . و بلغ صبى الحنث اى المعصية و الطاعة : به تكليف رسيد آن كودك . حنث ( hens ) م . ع . حنث الرجل فى يمينه حنثا ( از باب سمع ) : بسوگند خود وفا نكرد آن مرد . و حنث فلان : ميل كرد فلان از باطل به حق و يا از حق بباطل . حنثر ( hansar ) ص . ع . رجل حنثر : مرد احمق . حنثرة ( hansarat ) ا . ع . تنگى و ضيق . حنثرى ( hansariyy ) ص . ع . رجل حنثرى : مرد احمق . حنثل ( hansal ) ا . ع . ضعيف . حنج ( hanj ) م . ع . حنجه حنجا ( از باب ضرب ) : كج كرد آن را . و حنج الحبل : سخت تافت آن ريسمان را . حنج ( henj ) ا . ع . اصل و ريشه . ج : حناج . حنجب ( honjob ) ا . ع . خشك از هر چيزى . حنجد ( honjod ) ا . ع . ريك تودهء دراز . حنجر ( hanjar ) ا . پ . داروئى كه سرخ مرد و بتازى عصى الراعى گويند . و مأخوذ از تازى - ناى و حلقوم . و آوازى كه از حلق برآيد . حنجرة ( hanjarat ) ا . ع . ناى گلو ج : حناجر . حنجرة ( hanjarat ) م . ع . حنجره حنجرة : ذبح كرد آن را . و حنجرت العين : بمغاك فروشد آن چشم . حنجره ( hanjare ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ناى حلقوم . و آوازى كه از حلق برآيد . حنجره غلطان ( hanjare - qalt n ) ا . پ . خوانندهء خوش خوان . حنجرى ( hanjariyy ) ص . ع . منسوب بحنجرة . حنجف ( hanjaf ) و ( henjef ) و ( honjof ) و حنجفة ( honjofat ) ا . ع . سرسرين نزديك بحجبة . حنجفة ( honjofat ) ا . ع . سرسرين نزديك بحجبة . حنجل ( henjal ) ا . ع . زن ستبر بىشرم بسيار فرياد .